Factory Of Things | Pokersgeluk
15903
post-template-default,single,single-post,postid-15903,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-8.0,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Pokersgeluk

13 jan Pokersgeluk

backgammon

Factory of Things is 19 september gestart als een coöperatie van leden; juridisch gezien als een vereniging. Belangrijk is dat elk lid zeggenschap heeft, samen gaan we aan de slag. En dat gebeurt ook, want inmiddels werken we hard aan de opzet van maar liefst vier start-ups en daar blijft het niet bij. Mooi meegenomen dat we leden hebben die samen heel veel kennis en kunde hebben zodat we daar met z’n allen van profiteren. Toch blijft het allemaal een gok. Althans zo beschrijft Mark Bittman het starten van een onderneming. Sterker nog, het opzetten van een start-up is als het rollen van een dobbelsteen bij het spel backgammon. Nou kun je bij het spelen van backgammon nog een strategie volgen als geoefende speler. Dat lukt je niet bij het beginnen van een start-up

‘But in startups, even in evidently successful ones, there are no such guarantees, and there is not even an illusion of competence. No matter how much work I do, it seems that just about everything is likely to make me feel like an absolute nincompoop. And no, I don’t think that this is necessarily because I’m a rank novice, because by definition that would describe almost everyone involved in startups (and success at one startup far from guarantees success at another, though of course virtually unlimited money helps).’

Eigenwijs als we zijn binnen Factory of Things laten wij ons niet uit het veld slaan natuurlijk, ook al is de toekomst ongewis. Samen schouders eronder omdat iets anders ons drijft dan pokersgeluk.

Diederik van Rossum omschrijft dat heel goed in zijn laatste column: ‘Op steeds meer plaatsen binnen en buiten Europa ontstaan initiatieven in kleine groepjes mensen die zich niet zozeer verzetten tegen de blinde controledrang van achterhaalde collectieve structuren, maar zich daar gewoon niets van aantrekken. Het zijn vaak groepjes toegewijde en met elkaar verbonden mensen die op een zinvolle wijze, ieder met eigen capaciteiten, willen werken aan een toekomst waarin zij verkiezen te geloven en daarbij niemand en niets schade willen berokkenen. Het zijn groepjes mensen die aan zichzelf willen kunnen vertellen waarom zij doen wat ze doen en waarom ze dat met elkaar willen doen. In voorspoed en in tegenspoed. Bovenal zijn het groepjes individuen die samen willen werken voor een wereld waarin zij geloven en waarin voor iedereen plaats is.’

En ja, de laatste woorden van Mark Bittman knopen wij in onze oren, want we zijn weliswaar idealisten, maar niet gek. ‘And what else, besides working hard and giving their most sincere effort, can startup people do? There’s plenty of perceived wisdom, but much of it is contradictory, and there are no real gurus. In fact, as almost every successful entrepreneur will tell you, luck plays a huge hand in all of this. Just like backgammon. But that’s just a game.’

Ron van Es, founder & chief inspiration officer Factory of Things